Ερώτημα κρίσεως προς δεξιούς και «αριστερούς» ευρωλάγνους…
Του Όθωνα Κουμαρέλλα
Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας. Έστω ότι η κυβέρνηση καταφέρνει τελικά τον περίφημο «έντιμο» συμβιβασμό, χωρίς ένα νέο σκληρό μνημόνιο (σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά είπαμε: υπόθεση εργασίας).
Με την υπογραφή, λοιπόν, αυτών που θα προβλέπει ο «έντιμος» ξεκλειδώνει ο Ντράγκι τη χρηματοδότηση κι έτσι η κυβέρνηση -χωρίς άγχος και αγωνία πια-, πληρώνει κανονικά τα χρεωστούμενα, στο ΔΝΤ, στην ΕΚΤ και στους λοιπούς αξιότιμους «εταίρους» και δανειστές μας. Ας υποθέσουμε επίσης, ότι ο «έντιμος» διασφαλίζει στην κυβέρνηση και τη διατήρηση κάποιων «κόκκινων» γραμμών και -έστω προσωρινά- δεν περικόπτονται οι συντάξεις, ούτε απελευθερώνονται ολοκληρωτικά οι απολύσεις, εξασφαλίζοντας την άνετη πληρωμή μισθών και συντάξεων στα επίπεδα που βρίσκονται σήμερα (να μην αναφερθούμε σε αυξήσεις, γιατί -είπαμε- σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά μην το παρατραβάμε κιόλας!).
Από ΄κει και μετά τι γίνεται με την πραγματική οικονομία που πνέει τα λοίσθια; Πως αυτή θα αναταχθεί ουσιαστικά και θα έλθει η περίφημη ανάπτυξη; Πως θα απορροφηθεί η τεράστια ανεργία και θα προχωρήσει η παραγωγική ανασυγκρότηση, για να στηριχθεί η εθνική οικονομία σε γερές πλέον βάσεις;

