Σε εφαρμογή η συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με τον Καναδά

Σε ισχύ τέθηκε την Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου, έστω μερικώς με την πλήρη της εκδοχή να εξαρτάται από την έγκριση όλων των κοινοβουλίων της ΕΕ, η συμφωνία εμπορίου μεταξύ ΕΕ και Καναδά, CETA (Comprehensive Economic and Trade Agrement).

Του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Η συμφωνία, που συζητιόταν επτά χρόνια, αναμένεται να αποφέρει κέρδη ύψους 590 εκ. ευρώ ετησίως στις εξαγωγικές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, λόγω της κατάργησης σημαντικών δασμών που βαραίνουν τα προϊόντα που εξάγονται στον Καναδά. Από τη συμφωνία αναμένεται να επηρεαστεί το 98% των προϊόντων που εξάγει η ΕΕ στον Καναδά.

Η εφαρμογή της έχει συναντήσει την έντονη αντίδραση πολλών κοινωνικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων, όπως της Greenpeace, που επισημαίνουν την υποβάθμιση που θα επέλθει στις ποιοτικές προδιαγραφές μέσω της αθρόας εισαγωγής γενετικά τροποποιημένων προϊόντων (ΓΤΟ). «Ο Καναδάς έχει πιο αδύναμους κανόνες για την ασφάλεια των τροφίμων και μια αγροτική οικονομία που εξαρτάται περισσότερο από χημικές εισροές και ΓΤΟ», αναφέρει στην ανακοίνωσή της.

Μέχρι στιγμής η συμφωνία που καθιστά τους Ευρωπαίους καταναλωτές έρμαιο των πολυεθνικών οι οποίες παράγουν τρόφιμα Φρανκεστάιν έχει ψηφιστεί από 6 χώρες: Λετονία, Δανία, Ισπανία, Κροατία, Μάλτα και Πορτογαλία, ενώ χρειάζεται συνολικά την υπογραφή 38 εθνικών και περιφερειακών κοινοβουλίων. Επομένως, το γεγονός ότι τίθεται σε ισχύ, έστω και μερικώς, πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία της επικύρωσης από τα κοινοβούλια δεν κάνει την ΕΕ και τόσο υπερήφανη για τις δημοκρατικές της διαδικασίες…

Συμφωνία CETA-TTIP

Η τρίτη φάση της δυτικής αποικιοκρατίας 

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 128

Από τον 17ο αιώνα η εμποροκρατία εστίαζε στο ότι ένα κράτος θα μπορούσε να γίνει ακμάσει οικονομικά αν εξασφάλιζε πρόσβαση σε ακατέργαστες πρώτες ύλες, τις οποίες θα μεταπουλούσε ως μεταποιημένα προϊόντα. Για τον λόγο αυτό, αποικιοκρατικές χώρες όπως η Αγγλία και η Ολλανδία ίδρυσαν εμπορικές εταιρείες, μέσω των οποίων διασφάλιζαν την πρόσβαση και τον έλεγχο πρώτων υλών στις Ινδίες, στην Αφρική και στη Νότια Αμερική. Οι εταιρείες αυτές είχαν την απόλυτη στήριξη των κρατών και των στρατών τους προκειμένου να διασφαλίσουν την ταυτότητα των ελεγχόμενων εδαφών, μετονομάζοντας τα σε αγγλικά, ολλανδικά, γαλλικά ή ισπανικά. Η φάση αυτή, που στη δική μας –ελληνική ιστορία- ξεκινάει από την 4η Σταυροφορία το 1204 και την κατάκτηση της Κύπρου από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο στα 1191, προσφέρει ευημερία στον δυτικό κόσμο σχεδόν μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα.

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η διαίρεση του κόσμου που ακολούθησε και η έξαρση των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων στις αποικίες, οδήγησαν σε ολοκλήρωση την 1η φάση αποικιοκρατίας, αφού ήταν αδύνατη η συνέχιση της στρατιωτικά διά της βίας η ανάσχεση της επιθυμίας των λαών της περιφέρειας για ελευθερία.

Περαστικά μας

Ανάρτηση από: Jo Di