Δείτε εδώ το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ ΄A seed for change΄ (Ένας σπόρος για την αλλαγή) και ψηφίστε την ταινία

A Seed for Change - Full Movie - with Greek Subtitles from Alex Ikonomidis on Vimeo.

Ανάρτηση από: https://www.enallaktikos.gr/

Η αναγκαιότητα υιοθέτησης ενός Ενδογενούς Παραγωγικού Σχεδίου για την έξοδο της χώρας μας από την κρίση[1]

Του Αλέξανδρου Οικονομίδη

«Η Ελλάδα θα γίνει οικονομικά και εθνικά πραγματικά ελεύθερη τότε και μόνο τότε που η ανοικοδόμηση αυτή γίνει από τον λαό της.

Θα σπάσουν τα δεσμά και θα αλλάξει ριζικά η διάρθρωση της σημερινής οικονομίας μας, θα ανοίξει δηλαδή ο δρόμος για να λυτρωθούν οι πιο ενεργές παραγωγικές και άξιες δυνάμεις της νεοελληνικής κοινωνίας μας.»

Αυτά έγραφε ο Δημήτρης Μπάτσης στην εισαγωγή του βιβλίου του «Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα» το 1947.

Διανύουμε τον όγδοο χρόνο συνεχούς φτωχοποίησης  του ελληνικού λαού ως αποτέλεσμα των συνεχών αδιέξοδων πολιτικών μέτρων των κυβερνήσεων.

Ο Κώστας Βεργόπουλος[2] αναφέρει:

«Η εμπειρία 2010-2016 δείχνει ότι με τη φτωχοποίηση των Ελλήνων το πρώτο που αποτρέπεται είναι οι επενδύσεις. Με τις περικοπές δαπανών και εισοδημάτων, η παραγωγική ικανότητα της χώρας σκοτώνεται ταχύτερα από ό,τι η καταναλωτική.

Άμεση συνέπεια από τη συνεχή συρρίκνωση του βιοτικού επιπέδου στην Ελλάδα είναι ότι αυτή υποβιβάζεται συνεχώς στους πίνακες της διεθνούς ανταγωνιστικότητος. Σε μια αδιάκοπα συρρικνούμενη οικονομία, νέες επενδύσεις όχι μόνον δεν προσέρχονται, αλλά και όσες προϋπήρχαν αποχωρούν. Με τη λιτότητα δεν κλείνει η «ψαλίδα» μεταξύ βιοτικού επιπέδου και παραγωγικής ικανότητας, αφού η τελευταία απαξιώνεται χωρίς τέλος, ούτε βελτιώνεται η ανταγωνιστικότητα της χώρας, αφού οι επενδύσεις, αντί να εισρέουν, εκρέουν.»

«Ο δικός μας δρόμος»: Η ενδογενής παραγωγή ως απάντηση στην καταβύθιση της χώρας (βίντεο)

Περί "Αριστεράς και Παραγωγικής Ανασυγκρότησης" ή αλλιώς "Βάζοντας λάδι και ρίγανη στη φέτα"

Των Ανδρέα Κυράνη και Αλέξανδρου Οικονομίδη*

Θέλοντας και μη, αργά ή γρήγορα, η κεντρική πολιτική σκηνή θα προσγειωθεί από το ζήτημα της διαπραγμάτευσης του χρέους στην σκληρή πραγματικότητα που το γεννά και το αναπαραγάγει εις το διηνεκές.

Τότε θα μπουν στο τραπέζι, οι αληθινές κόκκινες διαχωριστικές γραμμές που διχάζουν τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας, αποτρέποντας την όποια δυνατότητα της να συγκροτήσει ένα εναλλακτικό όραμα, προκειμένου να σταθεί στα αλήθεια στα δικά της πόδια. Τότε, ή θα τις συναισθανθούμε προκειμένου να τις υπερβούμε, ή θα χωθούμε ακόμη βαθύτερα σε μια δίνη που οδηγεί στον ιστορικό μας αφανισμό, με “νεωτερικό” άλλοθι την προσαρμογή μας στην υποτίθεται “ουδέτερη” πολιτικά και εθνικά, παγκόσμια επιστημονική και τεχνολογική επανάσταση.

Η Δύση σήμερα αναγάγει το οικολογικό πρόβλημα του πλανήτη, σε κερδοσκοπική ατμομηχανή ενός εναλλακτικού “αναπτυξιακού” μοντέλου. Η μόνη παραγωγική πρόταση της Ευρώπης, η Ευρώπη 2020, εκεί και μόνο εκεί εδράζεται όταν κατά βάθος συνιστά ένα “ειρηνικό” υπερόπλο, στην διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα της συγκυρίας.

Για μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση

Του Ανδρέα Κυράνη και Αλέξανδρου Οικονομίδη 

1. Το κίβδηλο ιδεολόγημα της ανάπτυξης
Ανάπτυξη χωρίς ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση είναι κενή νοήματος για τον τόπο και τους ανθρώπους του. Σημαίνει πλήρη υποταγή και αφανισμό, υπό το κράτος επιταγών απρόσωπων διεθνών μηχανισμών και συμφερόντων.

2. Εθνική ανεξαρτησία
Εθνική ανεξαρτησία, χωρίς ενδογενή παραγωγική συγκρότηση, δεν υφίσταται. Όση ανάπτυξη και αν προκύψει, θα είμαστε μια τρύπα κενού στον παγκόσμιο χάρτη, οντότητα εικονική χωρίς πραγματική υπόσταση.

3. Δημοκρατία
Δημοκρατία χωρίς εθνική ανεξαρτησία είναι δημοκρατία κατ’ επίφαση για ανιστόρητα ανθρωποειδή.
Δημοκρατία δεν υφίσταται για ανέστιους νομάδες, προϋποθέτει λαό και πατρίδα και σημαίνει όλες εκείνες τις λειτουργικές, καθημερινές διαδικασίες, που μετατρέπουν κοινωνία και άτομα, από αντικείμενα, σε υποκείμενα πολιτικής.

Οι Πειρατές της Δευτέρας με θέμα η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας

Video streaming by Ustream Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ συνομιλεί με τους Ανδρέα Κυράνη, Αλέξανδρο Οικονομίδη και Βαγγέλη Πισσία για τη διάλυση του παραγωγικού ιστού τις προηγούμενες δεκαετίες και πως μπορεί να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Ανάρτηση από: http://ardin-rixi.gr