Του Αντώνη Κοκορίκου
Ο νεωτερικός δυτικός πολιτισμός πνέει τα λοίσθια. Είναι τόσο αρχοντοχωριάτης που νομίζει ότι ανακάλυψε τον παγκόσμιο πολιτισμό μαζί με το παγκόσμιο εμπορικό χωριό που μεταφέρει και πουλάει εμπορεύματα από το Βόρειο Πόλο ως την Ανταρκτική. Νομίζουν ότι όλο το σύμπαν είναι ο θόλος, μέσα στον οποίο έχουν κλειστεί μεταφορικά (σύντομα και κυριολεκτικά) από το φόβο των ασθενειών, των κλεφτών και των τρομοκρατών.
Πριν από αυτό τον θόλο, υπήρχε για πολλούς αιώνες ένας γαλαξίας μικρών λαών και μικρών πολιτισμών, οι οποίοι κατάφεραν να δημιουργήσουν ευτυχισμένους ανθρώπους σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά σε σύγκριση με αυτό που ζούμε. Υπήρξαν επίσης μεγαλύτερες και ισχυρότερες αυτοκρατορίες, αλλά όλες οδηγήθηκαν στη διάλυση. Αν η ζωή τους ήταν π.χ. 1.000 χρόνια, η παρακμή τους άρχισε περίπου στα 500. Από αυτό τον κανόνα δεν ξέφυγε ούτε ο ελληνικός πολιτισμός, ο οποίος έφτασε στα απόγειό του με τον Μέγα Αλέξανδρο και από τότε ο ανθρώπινος πολιτισμός αρδεύεται από τα απόνερά του. Οι Ρωμαίοι αναγνώρισαν ότι κατακτήθηκαν από τον ανώτερο ελληνικό πολιτισμό.


