Ο νόμος των Ζαπατίστας: παρουσίαση των νόμων που θέσπισε ο EZLN

Σαν σήμερα, στις 16 Φεβρουαρίου του 1996, οι Ζαπατίστας και η κυβέρνηση του Μεξικού υπέγραψαν για πρώτη φορά ένα πακέτο συμφωνιών ως αποτέλεσμα του Διαλόγου του Σαν Αντρές: 40 σελίδες με εθνικές μεταρρυθμίσεις που κατοχύρωναν τα Δικαιώματα των Ιθαγενών και της Κουλτούρας τους. Όμως, ο κομαντάντε David προειδοποιούσε: «Αυτή δεν είναι παρά μια μικρή συμφωνία στα χαρτιά. Δεν θα πέσουμε στην παγίδα να τη θεωρήσουμε ως μία συνθήκη ειρήνης…» Και αυτό μας αποδεικνύει ο αγώνας τους για αυτονομία που συνεχίζεται ως σήμερα… Παρακάτω παρουσιάζουμε κάποια σημαντικά κομμάτια των νόμων και των κανόνων τους, μέρος μιας διαρκούς αυτοθέσμισης που τους κρατά ζωντανούς εδώ και 26 χρόνια.

Του Alex Kostantopoulos

Στους αυτόνομους δήμους των Ζαπατίστας, οι νόμοι που περνούν από το Συμβούλιο Διακυβέρνησης δεν επιβάλλονται από την αστυνομία ή κάποιο δικαστικό σύστημα, αλλά με έναν τρόπο ώστε να αντιμετωπίζονται οι παραβάτες ως μέλη της κοινότητας. Η δικαιοσύνη παρέχεται από τις Αρχές των Ζαπατίστας. Επιλύουν ζητήματα μεταξύ των μελών της κοινότητας αλλά και μεταξύ των Ζαπατίστας και των μη-Ζαπατίστας.

Αν κάποιος διαπράξει μια αδικία, ανάλογα με τη σημαντικότητά της, την πρώτη φορά δίνεται μία προειδοποίηση, τη δεύτερη φορά επιβάλλεται κοινωνική εργασία. Εάν ο δράστης επαναλάβει το αδίκημα, τότε αυτός/-ή οδηγείται στο Συμβούλιο της Δίκαιης Διακυβέρνησης.

Εμείς, οι επίγονοι του Φράνκο και το καταλανικό εργαστήρι του ευρωπαϊκού ακραίου αυταρχισμού

Του Γιώργου Μητραλιά

Την ώρα που ο αιμοσταγής Νετανιάχου τελετουργεί στη σφαγή των Παλαιστινίων και ο πυρομανής ρατσιστής Τραμπ κάνει όχι βήματα αλλά άλματα προς την κατεύθυνση μιας γενικής πολεμικής (πυρηνικής;) σύρραξης, τι νόημα έχει άραγε ο περί Καταλονίας λόγος μας; Εύλογο το ερώτημα αλλά και εύλογη η απάντηση: Έχει και παραέχει καθώς οι καταλανικές εξελίξεις συμπληρώνουν τις μεσανατολικές διαγράφοντας από κοινού το εφιαλτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κρίνεται και θα σφραγιστεί το μέλλον όλων μας…

“Τρομοκράτες” αποκαλεί λοιπόν ο Νετανιάχου και οι απανταχού γης θαυμαστές του τους Παλαιστίνιους εφήβους με τις σφεντόνες πάνω στους οποίους κάνουν σκοποβολή οι “ελεύθεροι σκοπευτές” της Τσαχάλ. Και επίσης ως “τρομοκράτες” διώκει και φυλακίζει ο Ραχόϊ και οι δικαστές του τους χιλιάδες φιλειρηνικούς Καταλανούς αγωνιστές των Επιτροπών Υπεράσπισης της Δημοκρατίας (CDR) που επιμένουν να δηλώνουν θιασώτες της μη-βιας ενός Γκάντι! Και για να μην υπάρχει ίσως καμιά αμφιβολία για τις εκλεκτικές συγγένειες του μεν με τον δε, μόλις προχτές η νέα Ιερά Εξέταση της Μαδρίτης που είναι η Γενική Εισαγγελία του κ. Ραχόϊ κατηγόρησε τις CDR ότι “ασκούν τρομοκρατία κατά το πρότυπο των...Τζιχαντιστών”! Και αλίμονο, εξέχοντες εκπρόσωποι των ΜΜΕ της Μαδρίτης έσπευσαν να βγάλουν το απολύτως λογικό συμπέρασμα ότι το «άντρο» των Καταλανών «τζιχαντιστών» που είναι η Βαρκελώνη θα πρέπει να τύχει της ίδιας αεροπορικής «περιποίησης» που επιφυλάσσει ο Νετανιάχου στη Λωρίδα της Γάζας. Δεν είναι λοιπόν κανείς να απορεί πώς μεγαλοδημοσιογράφος της Μαδρίτης έφτασε την περασμένη Κυριακή να αναρωτηθεί δημοσίως… τι τα έχει ο Ραχόϊ τα αεροπλάνα «και δεν τα στέλνει να ξαναβομβαρδίσουν την Βαρκελώνη;»...

Ενώ στην Ευρώπη επιστρέφουν οι δαίμονες του μεσοπολέμου Να μην έχει ο Πουτσντεμόντ την τύχη του Κουμπάνις!

Του Γιώργου Μητραλιά

Οι καιροί έχουν γυρίσματα και να λοιπόν που η αδάμαστη Καταλωνία και ο ατρόμητος λαός της ξαναβρίσκονται, μετά από 80 ολάκερα χρόνια (!), στο επίκεντρο μιας διαρκώς επαναλαμβανόμενης ευρωπαϊκής τραγωδίας! Όπως λοιπόν τότε έτσι και τώρα οι πρωταγωνιστές του δράματος, που απειλεί να τινάξει -και πάλι- στον αέρα την Γηραιά μας ήπειρο, είναι ακριβώς οι ίδιοι: Από τη μια, οι κυνηγημένοι αν και δημοκρατικά εκλεγμένοι πρόεδροι της (εξεγερμένης) Δημοκρατίας της Καταλωνίας που ζητούν άσυλο στις ευρωπαϊκές “δημοκρατίες”, και από την άλλη η Γερμανία που τους φυλακίζει για να τους παραδώσει στους αδίστακτους δημίους τους της Μαδρίτης που υπερασπίζονται, με κάθε μέσο, την “ενότητα” του Κράτους των Βουρβόνων και των επιγόνων του Φράνκο!...

Τώρα, δηλαδή στο σωτήριο έτος 2018, ο καταργημένος και καταζητούμενος από τη Μαδρίτη, αν και δημοκρατικότατα εκλεγμένος πρόεδρος της Καταλωνίας, είναι ο Κάρλες Πουτσντεμόντ, που βρίσκεται σήμερα φυλακισμένος κάπου στη βόρεια Γερμανία αναμένοντας την έκδοσή του στο Ισπανικό Κράτος. Τότε, δηλαδή το 1940, ήταν ο επίσης λαοφιλής και δημοκρατικά εκλεγμένος το 1934 πρόεδρος της Δημοκρατίας της Καταλωνίας Λουίς Κουμπάνις, που στο τέλος του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, αυτοεξορίζεται -και αυτός- στη Γαλλία. Το 1940, η μυστική αστυνομία της ναζιστικής Γερμανίας, που έχει πια καταλάβει τη Γαλλία, συλλαμβάνει τον σοσιαλιστή Κουμπάνις και τον παραδίδει στην Γκεστάπο. Και αυτή, ανταποκρινόμενη στο αίτημα του δικτάτορα Φράνκο, παραδίδει δέσμιο στους Ισπανούς δημίους του τον άτυχο Καταλανό πρόεδρο.

Εν μέσω της πιο απίστευτης καταστολής Οι Επιτροπές Υπεράσπισης της Δημοκρατίας (CDR) φέρνουν τα πάνω κάτω στην Καταλονία!

Για μιαν ακόμα φορά, η εκκωφαντική σιωπή των ΜΜΕ για την Καταλονία δεν σημαίνει και ότι δεν σημειώνεται εκεί τίποτα άξιο να μνημονευθεί. Συμβαίνει μάλιστα το διαμετρικά αντίθετο.Για παράδειγμα, η καταστολή έχει πάρει πια ιστορικές διαστάσεις και ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο “εν καιρώ ειρήνης” και μάλιστα σε ένα ευρωπαϊκό “δημοκρατικό κράτος”, ανατρέπει βεβαιότητες, μας εισάγει σε μια νέα (εφιαλτική) εποχή και δημιουργεί εντελώς νέα δεδομένα για ολάκερη την Ευρώπη. Νέα δεδομένα που -λογικά- θα έπρεπε να κάνουν τους Ευρωπαίους δημοκράτες και αριστερούς να έχουν ξεσηκωθεί για να προλάβουν την επερχόμενη καταστροφή. Και ιδού εντελώς συνοπτικά τι συμβαίνει εν μέσω... προεκλογικής εκστρατείας και μόλις τρεις βδομάδες πριν από τις εκλογές που θα κρίνουν το μέλλον της Καταλονίας.

Έχουμε λοιπόν και λέμε: 700 δήμαρχοι που διώκονται ποινικά, η μισή (δημοκρατικά εκλεγμένη) καταλανική κυβέρνηση στη φυλακή και η άλλη μισή στην εξορία, 1.066 τραυματίες από την αστυνομική καταστολή, και 200 μπλοκαρισμένες ιστοσελίδες. Και επίσης, ποινική δίωξη εκείνων που τολμούν να μνημονεύσουν δημόσια τους φυλακισμένους Καταλανούς υπουργούς ως “πολιτικούς κρατούμενους” και “υπουργούς”! Και ακόμα, δίωξη με την κατηγορία της... “υποκίνησης μίσους” των (τραυματιών) πολιτών που τολμούν να καταγγείλουν τους αστυνομικούς θύτες τους! Και επιπλέον, προετοιμασία ποινικών διώξεων εναντίον των πολιτών που διαμαρτύρονται τις νύχτες χτυπώντας τα κατσαρολικά τους καθώς η εισαγγελία χαρακτηρίζει “υποκίνηση βίας” αυτή την πράξη! Και ακόμα, δίωξη και προφυλάκιση πολλών ειρηνικών διαδηλωτών με την κατηγορία της “στάσης” παρόλο που δεν βαρύνονται με καμιά πράξη βίας. Και τέλος, απαγόρευση δια ροπάλου και με την απειλή διοικητικών διώξεων, του... κίτρινου χρώματος (!) (που συμβολίζει το αίτημα της απελευθέρωσης των πολιτικών κρατουμένων) από κάθε δημόσιο χώρο και κτίριο, συμπεριλαμβανομένων και τωννερών των συντριβανιών του κέντρου της Βαρκελώνης!

Έθνος και εθνική ανεξαρτησία (Με αφορμή τα γεγονότα στην Καταλωνία)

Του Θανάση Τσιριγώτη

Τα γεγονότα στην Καταλωνία, το δημοψήφισμα και η ωμή επέμβαση του ισπανικού κράτους και της κυβέρνησης Ραχόι φέρνουν στο προσκήνιο με έντονο τρόπο το ζήτημα του έθνους και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Το κεφάλαιο «εθνική ανεξαρτησία» έχει καπηλευτεί όσο τίποτα άλλο από τις δεξιές και εθνικιστικές δυνάμεις, ενώ ταυτόχρονα έχει λοιδορηθεί σε απίστευτο βαθμό από «αριστερές» και αριστερούτσικες φωνές που είδαν ότι το εθνικό θάβει το ταξικό και όπου ο πατριωτισμός είναι παντού και πάντα κατακριτέος. Η ανεξαρτησία βρίσκονταν στα μαύρα κατάστιχα του αναρχισμού, αλλά πρόσφατα έχει μπει στην black list της ηγεσίας του ΚΚΕ και για τον βασικό όγκο των κομματικών στελεχών του  κάθε νύξη ανεξαρτησιακής και αντιιμπεριαλιστικής δράσης ισοδυναμεί με έγκλημα καθοσιώσεως. Είναι χαρακτηριστικό του δογματισμού, σεχταρισμού και αριστερισμού στα οποία θητεύει τελευταία ο ρεβιζιονισμός. “ότι η διαμάχη στην Καταλωνία αναλύεται ως σύγκρουση ανάμεσα σε εθνοϊσπανικά και τοπικά μονοπώλια. Υπάρχει βεβαίως και αυτή η παράμετρος, αλλά είναι πολύ λίγη για να ερμηνεύσει ένα γεγονός όπως είναι η διαμόρφωση των εθνοκρατών. Ανάλογη εντύπωση ανάποδου χαρακτήρα αποκτά η παρουσίαση του θέματος απ’ το ΝΑΡ-ΠΡΙΝ. Οι νεοαριστεροί οππορτουνιστές του ΝΑΡ βγάζουν διθυράμβους για την ανεξαρτησία της Καταλωνίας όπως και για την Παλαιστίνη και το Κουρδιστάν, αλλά τηρούν σιγή ιχθύος… για την Ελλάδα. Στην πραγματικότητα και οι δύο εκδοχές της κομμουνιστικής αναθεώρησης, δηλαδή το ΚΚΕ και το ΝΑΡ, έχουν σαν κοινό ιδεολογικό υπόβαθρο τις ιδέες του τροτσκισμού, ο οποίος ηττήθηκε πολιτικά αλλά «μετακόμισε» σε άλλα κόμματα. Όπως και να 'χει το ζήτημα, η Καταλωνία γέννησε απορίες και ερωτήματα, άρα ζητάει και απαντήσεις.

Μια Διαφορετική Οπτική για την Κατανόηση της Καταλανικής Διαμάχης

Του Θοδωρή Καρυώτη

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας μόλις έχει διακηρύξει την ανεξαρτησία της, ή όπως λένε οι ίδιοι οι καταλανιστές, την «ρεπούμπλικα». Από την πλευρά της η κεντρική κυβέρνηση της Μαδρίτης έχει ενεργοποιήσει το άρθρο 155 του Συντάγματος, καταλύοντας την αυτοκυβέρνηση της περιοχής, καθαιρώντας όλους τους τοπικούς άρχοντες και αναλαμβάνοντας κεντρική διαχείριση όλων των θεσμών μέχρι τις εκλογές που προκηρύχτηκαν για τις 21 Δεκεμβρίου.

Η κατάσταση δείχνει να οδηγείται στην κλιμάκωση: από τη μία, η κεντρική κυβέρνηση έχει αρχίσει ήδη να αναπτύσσει τα σώματα ασφαλείας και να χρησιμοποιεί το ποινικό σύστημα για να επιβάλει το άρθρο 155 – στους 1000 τραυματίες της 1ης Οκτωβρίου έχουν προστεθεί ήδη μια πενηντάδα δικογραφίες με εκατοντάδες κατηγορούμενους, και δύο πολίτες προφυλακισμένοι με την κατηγορία της «ενθάρρυνσης της κινητοποίησης»· από την άλλη, η καταλανική κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να προχωρήσει στην «ίδρυση» του ανεξάρτητου κράτους, παρόλο που τυπικά δεν έχει πια καμία εξουσία και το μόνο μέσο που έχει στην διάθεση της είναι η λαϊκή κινητοποίηση.

Η Καταλονία κήρυξε την ανεξαρτησία της

Ώρα μηδέν για την Καταλονία, καθώς το κοινοβούλιο της αυτονομίας κήρυξε την ανεξαρτησία της περιοχής, αφού ο Ισπανός πρωθυπουργός Μάρινο Ραχόι δήλωσε ότι θέλει η Ισπανία να πάρει τον άμεσο έλεγχο της Καταλονίας.

Ωστόσο, πριν από την ψηφοφορία, τα κόμματα της αντιπολίτευσης (Λαϊκό, Σοσιαλιστικό και Ciudadanos) διαδήλωναν έξω από το κοινοβούλιο σε ένδειξη διαμαρτυρίας - με βουλευτές υπέρ της ανεξαρτησίας να τοποθετούν στις κενές θέσεις τους με καταλανικές σημαίες. Η ανεξαρτησία ψηφίστηκε, με 70 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 2 λευκά.

Γερουσία υπέρ ενεργοποίησης του άρθρου 155
Εν τω μεταξύ, η ισπανική γερουσία, όπου το Λαϊκό Κόμμα του πρωθυπουργού Ραχόι κατέχει την απόλυτη πλειοψηφία, υπερψήφισε τα βήματα για την κατάργηση της αποσχιστικής κυβέρνησης της Καταλονίας το απόγευμα της Παρασκευής.

Μετά την απόφαση του καταλανικού κοινοβουλίου, όμως, ο Μαριάνο Ραχόι συγκάλεσε εκτάκτως το υπουργικό συμβούλιο ώστε να εξετάσει τα από τούδε βήματα της Μαδρίτης.

Σεισμός στην Καταλονία: 500.000 στον δρόμο - Καταργεί την κυβέρνηση η Μαδρίτη

Ως τις «χειρότερες επιθέσεις» από τη δικτατορία του Φρανσίσκο Φράνκο χαρακτήρισε τις κινήσεις της ισπανικής κυβέρνησης ο αυτονομιστής ηγέτης της Καταλονίας Κάρλες Πουτζντεμόν.

«Ο λαός της Καταλονίας δεν μπορεί να αποδεχθεί τα μέτρα που αποφασίσθηκαν από την ισπανική κυβέρνηση», πρόσθεσε ο Πουτζντεμόν, ο οποίος ζήτησε από το κοινοβούλιο της Καταλονίας να συνεδριάσει για να συζητήσει τα μέτρα που αποφασίσθηκαν από την ισπανική κυβέρνηση.

Την ίδια ώρα, οι υποστηρικτές της απόσχισης της Καταλονίας κατηγορούν τον Μαριάνο Ραχόι για αντιδημοκρατική στάση, μετά την απόφαση του ισπανού πρωθυπουργού για ενεργοποίηση του άρθρου 155 του ισπανικού συντάγματος.

Ραγδαίες εξελίξεις για την Καταλονία

Αν και δήλωσε ότι δεν αναστέλλει την αυτονομία της Καταλονίας ο Μαριάνο Ραχόι ζήτησε την ενεργοποίηση του άρθρου 155 του ισπανικού Συντάγματος και συγκεκριμένα την κατάργηση της κυβέρνησης της περιφέρειας, τη μεταφορά των εξουσιών της στη Μαδρίτη, τον έλεγχο αστυνομίας και ΜΜΕ, με στόχο τη διενέργεια εκλογών το αργότερο σε έξι μήνες. Οργισμένες αντιδράσεις και ογκώδης διαδήλωση στη Βαρκελώνη. Κάρλες Πουτζντεμόν: Η χειρότερη απόφαση από την εποχή του Φράνκο.  Πρόεδρος καταλανικής Βουλής: De facto πραξικόπημα από τον Ραχόι. Πάνω από 400 δημοσιογράφοι από 80 μέσα ενημέρωσης διαπιστεύτηκαν για να καλύψουν τις εξελίξεις.

Τι ζήτησε ο Ραχόι

► Την παύση από τα καθήκοντά του ηγέτη της Καταλονίας και των μελών της κυβέρνησής του, με παράλληλη ανάληψη των σχετικών καθηκόντων από τα αρμόδια υπουργεία στη Μαδρίτη. Ουσιαστικά αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση της Μαδρίτης θα ελέγχει την αστυνομία, τα τρία βασικά δημόσια μέσα ενημέρωσης στην αυτόνομη περιφέρεια (TV3, ραδιόφωνο και το πρακτορείο ειδήσεων ACN) και θα παίρνει όλες τις αποφάσεις που αφορούν την οικονομία και τη διοίκηση.

Το Δικαίωμα Αυτοδιάθεσης των Πακιστανών στην Αγγλία και η Διχοτόμηση της Κύπρου

Διχασμένη βρήκε την Ισπανία η επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Καταλονίας. EPA/ALBERTO ESTEVEZ

Του Αντώνη Κ. Σιβιτανίδη

Έχουμε πρόσφατα γίνει μάρτυρες περιπτώσεων εθνικών μειονοτήτων εντός κρατών, των οποίων το δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή τους αρνείται πεισματικώς. Πρόσφατο παράδειγμα η περίπτωση της Καταλονίας, στην οποία το ισπανικό κράτος μέχρι και το δικαίωμα στο να διενεργήσει δημοψήφισμα έχει αρνηθεί. Εντύπωση προκαλεί ότι η διεθνής κοινότητα καταδικάζει μεν τη χρήση βίας από την ισπανική Αστυνομία, αλλά στέκεται αλληλέγγυα με το ισπανικό κράτος στο θέμα της ανεξαρτησίας της Καταλονίας. Αυτό πηγάζει από την Αρχή της Αυτοδιάθεσης των Κρατών και Λαών, όπως ερμηνεύεται στον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ.
Το δικαίωμα αυτό ανήκει σε λαούς οι οποίοι στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν κάτω από καθεστώς Αποικιοκρατίας. Από την άλλη απορρίπτει κάθε δικαίωμα απόσχισης από κυρίαρχο κράτος και καταδικάζει κάθε ενέργεια που αποσκοπεί σε μερική ή ολική διάσπαση της εθνικής ενότητας και εδαφικής ακεραιότητας οποιουδήποτε κράτους. Για καλή μας τύχη το τέλος του Β’ Π.Π. μας βρήκε αγγλική αποικία, ενώ τους Καταλανούς εθνική μειονότητα εντός του κυρίαρχου κράτους της Ισπανίας. Συχνά γίνονται παραλληλισμοί με τον δικό μας αγώνα για αυτοδιάθεση, τον οποίο συνεχίζουμε μέχρι και σήμερα για «Αδέσμευτη Αυτοδιάθεση», και όχι τη «Δεσμευμένη Ανεξαρτησία» που μας επέβαλαν οι μεγάλοι το 1960. 

Η ένταση Μαδρίτης - Καταλονίας μεταφέρεται στο Clasico με ¨θύμα¨ τη Μπαρτσελόνα (video)

Της Ευτυχίας Μιλέτση

Ο ποδοσφαιρικός κόσμος δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχος στις πολιτικές αναταραχές που εκτυλίσσονται στην Ισπανία με αφορμή το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, διαδικασία που σημαδεύτηκε από την έντονη βία που χρησιμοποίησαν οι αστυνομικές δυνάμεις της Μαδρίτης.

Ο αγώνας της Μπαρτσελόνα με την Λας Πάλμας την 1

^η Οκτωβρίου πέρασε από σαράντα κύματα έως ότου διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών και ο Ζεράρ Πικέ, παίκτης που έχει ταχθεί υπέρ του δημοψηφίσματος, ήρθε αντιμέτωπος με την οργή ισπανών φιλάθλων που τον αποδοκίμασαν στις προπονήσεις της εθνικής ομάδας.

Υπάρχει, όμως, και η θετική πλευρά του νομίσματος: η όλη κατάσταση αφήνει περιθώρια για χιούμορ.   

Το γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο Canal Plus εμπνεύστηκε από την κόντρα Μαδρίτης – Καταλονίας και μετέφερε την ένταση σε ένα Clasico, τον αγώνα μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπαρτσελόνα. 

Δημιούργησε ένα χιουμοριστικό βίντεο, που κάνει τον γύρο του διαδικτύου, στο οποίο πρωταγωνιστικό ρόλο στο γήπεδο δεν έχουν τα αστέρια των δύο ομάδων, αλλά… οι δυνάμεις ασφαλείας που λειτουργούν ως… δωδέκατος παίκτης της Ρεάλ, ίσως και κάτι παραπάνω.

Όσα πρέπει να γνωρίζετε για την Καταλονία και την Ιστορία της

Όσα δεν γνωρίζετε για την Καταλονία και την Ιστορία της

Η Καταλονία είναι μία  μία από τις 17 αυτόνομες περιοχές (ισπ. Comunidades Autσnomas) που απαρτίζουν το Βασίλειο της Ισπανίας.

Η Καταλονία έχει πληθυσμό 7 εκατομμυρίων κατοίκων. Η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η Βαρκελώνη.

Το έδαφος της Καταλoνίας καλύπτει 32.114 τ.χ. στο βoρειοανατολικό άκρο της Ισπανίας και συνορεύει βόρεια με τη Γαλλία. Στα εδάφη αυτά κατοικούν ιστορικά, κατά συντριπτική πλειονότητα, Καταλανοί, οι οποίοι είχαν κάποτε συστήσει και το Πριγκηπάτο της Καταλoνίας.
Η Αυτόνομη Περιοχή της Καταλoνίας απολαμβάνει εκτεταμένης αυτονομίας από το ισπανικό κράτος, έχει δική της Κυβέρνηση, Κοινοβούλιο, δικαιώματα συλλογής φόρων. Επίσημες γλώσσες είναι τα καταλανικά και τα ισπανικά. Οι Καταλανοί έχουν μακριά ιστορία καταλανικής εθνικής υπόστασης έως τον 18ο αιώνα που καταλύθηκε οριστικά το καταλανικό κράτος (Generalitat, Ζενεραλιτατ).

Από το 1900 περίπου και μετά οι Καταλανοί θεωρούν τους εαυτούς τους όλο και περισσότερο χωριστό έθνος σε σχέση με τους Ισπανούς.

Για την αυτοδιάθεση της Καταλονίας…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Υπάρχουν κάποιες μαγικές «επαναστατικές» λεξούλες που αποτελούν τα «οχήματα» του πλανητικού ιμπεριαλισμού για το διαμελισμό των εθνικών κρατών…

Μία από αυτές είναι η λεξούλα: «Αυτοδιάθεση»!!!

Με αυτό το ιδεολόγημα ρίχτηκαν τα Βαλκάνια στον αιματοβαμμένο βούρκο του πολεμικού ολέθρου, αποτεφρώθηκαν και διαμελίστηκαν: Τα παλιά εθνικά κράτη αντικαταστάθηκαν με σωρεία προτεκτοράτων, στο όνομα της «αυτοδιάθεσης των εθνοτήτων».

Αυτό επιχειρείται, σήμερα και στην Ισπανία με το δημοψήφισμα για την «Ανεξαρτησία της Καταλονίας»!!!

Και εδώ το «όχημα» είναι το ιδεολόγημα της αυτοδιάθεσης: Το ιδεολόγημα της κατασκευής προτεκτοράτων…

Και είναι πολλοί από τους σύγχρονους «αριστερούς» που παπαγαλίζουν αυτά περί αυτοδιάθεσης της Καταλονίας, δίχως να αντιλαμβάνονται ότι η «αυτοδιάθεση» δεν έχει, σήμερα, καμία, ΑΠΟΛΥΤΩΣ καμία, σχέση με την ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ θέση των εθνικό-απελευθερωτικών Κινημάτων. 

ΚΥΠΡΟΣ: Νομιμοποίηση της Διχοτόμησης ή Αγώνας για την Αυτοδιάθεση του Κυπριακού Λαού;

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ

Οι περίφημες —ξαφνικές για πολλούς— «διαπραγματεύσεις» για το Κυπριακό δεν εκφράζουν τίποτε άλλο από τον μόνιμο στόχο της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ στη Κύπρο, για την πλήρη εξάρτηση του Κυπριακού λαού από τους μηχανισμούς της παγκοσμιοποίησης και την ενσωμάτωσή του στη Νέα Διεθνή Τάξη. Στόχος που περνάει μέσα από την αποδοχή ενός «σχεδίου» ή «χάρτου» που επί της ουσίας —πέρα από τις φανφάρες για συνταγματική και εθνική «κυριαρχία»— εξασφαλίζει ότι το αίτημα για αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού θα θαφτεί μια για πάντα κάτω από ένα σχέδιο «δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας», όπως ονομάζεται σήμερα το επί δεκαετίες επανεμφανιζόμενο με παραλλαγές σχέδιο (Ανάν, κ.λπ.) για την αποδοχή της διχοτόμησης από τους Κυπρίους αλλά και Έλληνες.

Ειδικότερα το συγκεκριμένο πλαίσιο των «διαπραγματεύσεων» ουσιαστικά —πέρα από τους λεονταρισμούς των καρπαζο-εισπρακτόρων της ελληνικής κυβέρνησης— είχε προαποφασιστεί από τα αφεντικά των πολιτικών ανδρείκελων σε Κύπρο και Ελλάδα, γι’ αυτό και παρουσιάστηκε ήδη από τον προηγούμενο Δεκέμβρη ως «κοινή ανακοίνωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων» από τον Νίκο Αναστασιάδη για την έναρξη των διαπραγματεύσεων.

H αλήθεια για τον πόλεμο της Τουρκίας κατά των Κούρδων

Ανάρτηση από: http://tourkikanea.gr

Για την Αυτοδιάθεση των Λαών!

Αναγνώριση του απόλυτου δικαιώματος κάθε έθνους, μεγάλου ή μικρού, κάθε λαού, αδύναμου ή ισχυρού, κάθε επαρχίας, κάθε κοινότητας σε μια πλήρη αυτονομία, προϋποτιθεμένου ότι η εσωτερική τους συγκρότηση δεν θ’ αποτελεί απειλή και κίνδυνο για την αυτονομία και την ελευθερία των γειτονικών χωρών.

Μιχαήλ Μπακούνιν (1867)

Οφείλουμε να διακηρύξουμε:

1. Ότι για να κάνουμε να θριαμβεύσει η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η ειρήνη στις διεθνείς σχέσεις της Ευρώπης, για να κάνουμε αδύνατο τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των διαφορετικών λαών που συνθέτουν την Ευρωπαϊκή οικογένεια, δεν υπάρχει παρά ένας μόνο τρόπος: να συγκροτήσουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.

2. Ότι οι Πολιτείες της Ευρώπης δεν μπορούν να σχηματισθούν με τα Κράτη όπως είναι συγκροτημένα σήμερα, αν ληφθεί υπόψη η τερατώδη ανισότητα που υπάρχει μεταξύ των αντίστοιχων δυνάμεών τους.

3. Ότι το παράδειγμα της μακαρίτισσας Γερμανικής Συνομοσπονδίας έχει αποδείξει προκαταβολικά πως μια Συνομοσπονδία μοναρχιών αποτελεί μια κοροϊδία: ότι είναι ανίκανη να εγγυηθεί είτε την ειρήνη είτε την ελευθερία των πληθυσμών.

Μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του 55….

Με αφορμή την επέτειο έναρξης του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα στην Κύπρο (1η Απριλίου 1955)

Το ’νιν αντάν να τρώει την γην τρώει την γην θαρκέται
μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

Όσοι επιπόλαια και ακατάπαυστα προσπαθούν να συκοφαντήσουν την ΕΟΚΑ, μα και όσοι επαίσχυντα και εσφαλμένα προσπαθούν να την οικειοποιηθούν,  είναι επιεικώς απαράδεκτοι. Όσοι είναι άξια τέκνα των αποικιοκρατών και όσων «μεγάλωσαν» στα κυβερνεία τους είναι ανίκανοι να αντιληφθούν τι αποτελεί η ΕΟΚΑ για την Κύπρο, την Ελλάδα, τον Ελληνισμό. Είναι τόσο μικροί, που αν κατανοούσαν το «ασύγκριτο» της ΕΟΚΑ, θα έτρεμαν κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους για να αναφερθούν στους μάγκες του 1955-1959.

Το κείμενο αυτό δεν είναι μνημόσυνο και επ’ ουδενί δεν αναφέρεται σε κάτι νεκρό, σε κάτι που προσφέρεται μόνο για ιστορικές μελέτες. Η ΕΟΚΑ ζει. Η ΕΟΚΑ κράζει και επειδή ακόμα κράζει, οι συνεχιστές των φασιστών Άγγλων αποικιοκρατών και των γερμανοτσολιάδων (ή βρετανοτσολιάδων), ενίοτε στελέχη του αριστερού ΑΚΕΛ, έχουν βάλει στόχο της ζωής τους να την αποδομήσουν. Και επειδή ακόμα κράζει, οι φουστανελάδες (είτε εντός είτε εκτός Προεδρικού), ενίοτε στελέχη του δεξιού ΔΗΣΥ, έχουν βάλει στόχο να την υποτιμήσουν «μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες» τους.

Φυλακισμένα Μνήματα

1η Απριλίου 1955 - 1η Απριλίου 2015: Από την ΕΟΚΑ και την Αυτοδιάθεση-Ένωση στη Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία

Του Λευτέρη Ριζά

Σήμερα κλείνουν 60 χρόνια από την έναρξη του αγώνα των Κυπρίων αδελφών για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και την απόκτηση της Αυτοδιάθεσης τους, με στόχο βέβαια την Ένωση τους με τους υπόλοιπους Έλληνες αδελφούς τους. Ένας αγώνας που διεξήγαγε  η ΕΟΚΑ – υπό τον Γεώργιο Γρίβα (Διγενή) – και στήριξε η Εθναρχία και ο κυπριακός λαός. Ένας αγώνας που δεν έτυχε της ενεργού στήριξης της επίσημης αριστεράς της Κύπρου – του ΑΚΕΛ – με αστεία λογική κι επιχειρήματα, ενώ έτυχε της υποστήριξης του ελληνικού λαού και της αριστεράς του (ΚΚΕ).

       Από τον φιλόξενο ΟΙΣΤΡΟ έχουμε γράψει ουκ ολίγα για το Κυπριακό – όπως βέβαια και στο Monthly Review και την ιστοσελίδα του: www.monthlyreview.gr . Δεν θα τα επαναλάβουμε εδώ.

       Έχουμε, επίσης, γράψει πολλές φορές για τη σημερινή στάση της ελληνικής αριστεράς για το Κυπριακό. Και για το ΚΚΕ, ιδιαίτερα στην ιστοσελίδα του Monthly Review – και για τον ΣΥΡΙΖΑ (πολλά εδώ στον ΟΙΣΤΡΟ). Και για την ιστορία του μια σειρά από 6 συνέχειες [δεν ξεχνάμε ότι δεν τελειώσαμε όπως είχαμε προγραμματίσει και υποσχεθεί, αλλά χρόνο έχουμε].

Αποχαιρετισμός στον Άγιο του Ελληνισμού, Γρηγόρη Αυξεντίου.