Υπάρχει πρόγραμμα εξόδου από την κρίση; Ποιος το έχει; Ποιος μπορεί να το συνθέσει; Προς το παρόν, μάλλον… κανείς, για πολλούς και διάφορους λόγους.
Η διαφαινόμενη αδυναμία του πολιτικού συστήματος οφείλεται σε πολλούς αλληλοσυνδεόμενους παράγοντες. Ας δούμε τους σημαντικότερους:
1. Η καταστροφή του μεταπολιτευτικού μοντέλου όχι μόνο δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά είναι άγνωστο αν θα επισυμβεί, καθώς, ακόμη και σήμερα, η «αναπτυξιακή» διαχείριση της Ελλάδας επιχειρείται να στηριχθεί στον τουρισμό, τις υπηρεσίες, το ξεπούλημα των υποδομών και τη δημιουργία μιας ευρύτατης, χαμηλής εκπαίδευσης, ευέλικτης, ανασφαλούς, άνεργης ή «απασχολήσιμης» μάζας εκατομμυρίων ανθρώπων.
Όπως άλλωστε είναι γνωστό, το αρεστό στους εταίρους και δανειστές μας μοντέλο είναι αυτό των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, το οποίο θα λειτουργεί έξω και πέρα από κάθε είδους έννοια ανασυγκρότησης, και μάλιστα… παραγωγικής.
2. Ήδη, μέσω της αναδιάρθρωσης και της επικείμενης πώλησης του συνόλου των συστημικών τραπεζών, με την εξαφάνιση – απορρόφηση των τραπεζών ειδικού σκοπού (Τ.Τ., Αγροτική, συνεταιριστικές κ.λπ.), αλλά και με τη δημιουργία επενδυτικών ιδρυμάτων υπό τον έλεγχο της Γερμανίας, των δικών της ανάλογων τραπεζών (KfW) και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, τα οποία θα διαχειρίζονται το σύνολο των ελληνικών επενδυτικών πόρων, η μελλοντική εικόνα, σε βάθος τριετίας, ήδη σχηματίζεται: οι δανειστές θα ελέγχουν κάθε είδους ροή χρήματος.
Η διαφαινόμενη αδυναμία του πολιτικού συστήματος οφείλεται σε πολλούς αλληλοσυνδεόμενους παράγοντες. Ας δούμε τους σημαντικότερους:
1. Η καταστροφή του μεταπολιτευτικού μοντέλου όχι μόνο δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά είναι άγνωστο αν θα επισυμβεί, καθώς, ακόμη και σήμερα, η «αναπτυξιακή» διαχείριση της Ελλάδας επιχειρείται να στηριχθεί στον τουρισμό, τις υπηρεσίες, το ξεπούλημα των υποδομών και τη δημιουργία μιας ευρύτατης, χαμηλής εκπαίδευσης, ευέλικτης, ανασφαλούς, άνεργης ή «απασχολήσιμης» μάζας εκατομμυρίων ανθρώπων.
Όπως άλλωστε είναι γνωστό, το αρεστό στους εταίρους και δανειστές μας μοντέλο είναι αυτό των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, το οποίο θα λειτουργεί έξω και πέρα από κάθε είδους έννοια ανασυγκρότησης, και μάλιστα… παραγωγικής.
2. Ήδη, μέσω της αναδιάρθρωσης και της επικείμενης πώλησης του συνόλου των συστημικών τραπεζών, με την εξαφάνιση – απορρόφηση των τραπεζών ειδικού σκοπού (Τ.Τ., Αγροτική, συνεταιριστικές κ.λπ.), αλλά και με τη δημιουργία επενδυτικών ιδρυμάτων υπό τον έλεγχο της Γερμανίας, των δικών της ανάλογων τραπεζών (KfW) και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, τα οποία θα διαχειρίζονται το σύνολο των ελληνικών επενδυτικών πόρων, η μελλοντική εικόνα, σε βάθος τριετίας, ήδη σχηματίζεται: οι δανειστές θα ελέγχουν κάθε είδους ροή χρήματος.
